Lampu minyak berserak, hari terkutuk
Kaca-kaca berpendar bukan cahaya
Selepas hajat dihantam muka,
dia bertanya adakah malu
Galur tanah di sawah serupa pematang
Bukan alur beton pengantar liku jalang
Demi retak, mati adalah keajaiban
Lalu jadi beku diantara tangisan
Membelah sepi, lantunan puisi
Lelaki menyulut korek demi temaram
Sambil merajut luka di sebatang rokok
Air mata lunturkan selimut, bukan tangis
Hanya cerut bumi yang jadi horison
Atas jalan, bagi rantau, dan tetasan
